Het bestuur van stichting De Volkshuisvester wordt gevormd door vier mensen die de Nederlandse volkshuisvesting een warm hart toedragen en het debat hierover graag willen stimuleren. We stellen ze voor en vroegen hen: waarom doe je mee met De Volkshuisvester?
Johan Conijn, voorzitter en directeur Finance Ideas
De Woningwet, ooit ingevoerd om de slechte woontoestanden te bestrijden, bestaat dit jaar 125 jaar. Ook nu staat het ‘woonvraagstuk’ weer in het middelpunt van de belangstelling. Wat momenteel ontbreekt is een onafhankelijk platform waarop analyses en discussies over de volkshuisvesting een plek kunnen vinden. Voor mij is belangrijk dat er weer zo’n platform komt waar vanuit verschillende inzichten en perspectieven een bijdrage kan worden geleverd aan het verbeteren van de volkshuisvesting. Daarmee treedt De Volkshuisvester in de voetsporen van een lange traditie. In 1920 was er al een Tijdschrift voor Volkshuisvesting en Stedenbouw. In 1995 kwam het Nieuw tijdschrift voor de Volkshuisvesting uit. Na verloop van tijd ging dit op in Ruimte en Wonen, dat vorig jaar ophield te bestaan. Met het 125-jarige bestaan van de Woningwet is dit een uitgelezen moment om deze draad weer op te pakken.
Marja Appelman, secretaris en directeur-bestuurder van Platform31
De woonopgave in Nederland is groot en urgent. Ik merk als directeur-bestuurder van Platform31 dagelijks hoe belangrijk het is om kennis, ervaring en ideeën te delen en om wetenschap met beleid te verbinden. Ik doe daarom graag mee met de Volkshuisvester. Als kennisplatform helpt de Volkshuisvester beleidsmakers, bestuurders en uitvoerders om de juiste dingen te doen. Zodat er een thuis komt voor iedereen – een basaal grondrecht. Ik hecht er daarbij aan dat we vanuit de Volkshuisvester het debat aanscherpen: in heilige huisjes kun je niet wonen.
Kees van Nieuwamerongen, penningmeester en directeur Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt
De Volkshuisvester is een prachtig middel om het échte debat over de volkshuisvesting in Nederland te kunnen voeren. Los van belangen, van politiek of van geld. Het gaat uiteindelijk om de vraag wat voor een land wij willen zijn. Hoe wij ons land, onze steden en dorpen, onze buurten en huizen en daarmee ons leven willen inrichten. Dit debat moet gevoerd worden vanuit alle verschillende invalshoeken en in volledige transparantie. Alleen dan kunnen de alternatieven tegen elkaar weggestreept worden en de juiste beslissingen genomen worden. Ik lever daar met graagte een bijdrage aan.
Karin Laglas, lid en toezichthouder Universiteit Utrecht, TBI en Eurocommercial Properties
Een fijn huis dat bij je past is voor iedereen een belangrijke voorwaarde voor levensgeluk. En buurten waarin het goed samenleven is zijn een belangrijk fundament voor de maatschappij. Dat zie ik als de basis van volkshuisvesting. Met als doel voor iedereen een zo goed mogelijk passend huis op een zo goed mogelijk passende plek. Geen eenvoudige opgave, zo leert de geschiedenis ons. Op dit moment lukt het niet, en de oplossing is nog niet in zicht. Om die wel in zicht te brengen is brede denkkracht nodig. Wetenschappelijke deskundigheid, ervaringsdeskundigheid, zowel publiek, semipubliek als privaat. En naast die denkkracht ook nieuwsgierigheid en gretigheid om met elkaar het gesprek aan te gaan. Ook wanneer inzichten of de belangen verschillen. Om elkaar te inspireren en zo vanuit verschillend perspectief samen tot betere oplossingen te komen dan je alleen kunt. De Volkshuisvester biedt daarvoor letterlijk een hoognodig platform en daar zet ik me als bestuurslid graag voor in.