Het is opmerkelijk dat Nederland internationaal uit de aandacht lijkt te zijn verdwenen, wat de belangstelling voor onze woonaanpak betreft. In het verleden werd Nederland steevast op het schil gehesen als het ging om de sociale volkshuisvesting (en de kwaliteit van onze stedenbouw en architectuur), die tijd lijkt voorbij. En ook onze eigen trots heeft plaatsgemaakt voor verwarring en een zekere onzichtbaarheid op het internationale toneel. Tegelijkertijd scoort Nederland best goed – in objectieve zin – als het gaat om instrumenten om woonproblemen aan te pakken, zo blijkt uit EU-statistieken. En dat is ook niet zo gek: we hebben immers nog steeds zoveel in huis, op woongebied. Zoveel kennis, ervaring en instrumenten – en zoveel passie – dat we dat alles soms niet eens meer zien. Niet voor niets geldt: een vis is de laatste die het water ontdekt. Als je ergens middenin zit, is het moeilijk om te zien wat voor een ander juist opvallend of bijzonder is. Juist daarom kan de blik van een buitenstaander verhelderend zijn.
Dat is precies onze ambitie met de rubriek ‘Blik van de buitenstaander’: met een onbevooroordeelde blik van buiten kijken naar hoe Nederland wonen aanpakt, en ontdekken wat we misschien zelf niet meer zien. Om daar zelf ook weer van te leren – en hernieuwd door geïnspireerd te raken.