Een onafhankelijk platform over en voor de volkshuisvesting

De berekening van het woningtekort schiet tekort: jongeren vallen tussen wal en woning

In het kort

  • 60 procent van de thuiswonende jongvolwassenen wenst binnen twee jaar een zelfstandige woning te betrekken. Zij worden slechts in beperkte mate meegenomen in de berekening van het woningtekort.  
  • Dit is een andere doelgroep die kleinere woningen behoeft en mogelijk ook interesse heeft in andere woonvormen. De  vraag en preferenties van deze groep moeten dus beter in kaart gebracht worden.
  • We zetten nu een generatie in de wachtstand. Jongeren moeten niet minder meetellen, maar juist meer, ook omdat ze nog vele stappen in hun wooncarrière zullen maken.

De wooncrisis is voor velen onderdeel geworden van het dagelijks leven. Het wonen in een eigen woning, laat staan een eigen woning bezitten, is niet meer vanzelfsprekend. En dat terwijl zelfstandig wonen op een aantal manieren positief kan uitwerken, zoals in het bevorderen van een arbeidsrelatie (Vermeren, 2026, Hausman et al. 2022). In het geval van eigendom draagt het ook bij aan de individuele vermogensopbouw (Sodini et al., 2023). Volgens de overheid zijn er momenteel zo’n 400.000 woningen tekort (BZK, 2026, ABF Research, 2026). De berekening van dit tekort is gebaseerd op ramingen van de vraag naar woonruimte door nieuw gevormde huishoudens, afgezet tegen de beschikbare woonruimte. De overheid wil 100.000 woningen per jaar bouwen en het tekort afbouwen naar een structurele 2 procent van de totale woningvoorraad (BZK, 2026).

Het lukt gemeenten, projectontwikkelaars, en ander investeerders, echter maar niet om dit doel te behalen. Zo zijn er in 2025 ‘slechts’ ongeveer 80.000 woningen toegevoegd (Algemene Rekenkamer, 2026) en de voortekenen voor 2026 zijn niet veel beter. Als gevolg hiervan neemt de overheid nu de centrale regie op zich, onder meer door de inzet van een taskforce en het bevorderen van de samenwerking tussen de verschillende betrokken partijen (VRO, 2026). Hoewel het woningtekort zoals we dat kennen een ‘statistisch’ kengetal is, speelt het een belangrijke rol in de woningbouwvisie van de centrale overheid (BZK, 2026). Het wordt ook veel naar voren gebracht in de media en het maatschappelijk debat (zie onder meer RTL Nieuws, 2026). Maar klopt dit tekort wel? En hoe pakt het uit voor de groep die instroomt op de markt, de jongeren? 

Nieuw gevormde huishoudens

Om deze vragen te beantwoorden moeten we kijken voor wie deze wooncrisis eigenlijk echt een crisis is. Dat is hij in ieder geval niet voor de zittende bewoners. Uit analyses blijkt dat deze grosso modo behoorlijk tevreden zijn met hun woonsituatie (Dröes et al., 2025). Daarbij wordt een, al dan niet doorstromend, zelfstandig wonend, huishouden niet meegerekend in het woningtekort daar iemand die een woning betreedt ook een woning achter zich laat. Wat voor het woningtekort daarom vooral relevant is, is de vraag van nieuw gevormde huishoudens. Huishoudens kunnen zich natuurlijk vormen op latere leeftijd, maar er zijn ook veel jongvolwassenen die op zoek zijn naar een eigen woning en later een gezin willen stichten. Momenteel zijn er zo’n 1,4 miljoen thuiswonende jong volwassenen van 18 jaar en ouder (VRO, 2025). Het gros daarvan is jonger dan 35 jaar. Hoe verhoudt dit aantal zich tot het genoemde tekort van 400.000 woningen? Willen jongeren dan misschien geen eigen woning en vooral lekker thuis blijven wonen bij paps en mams? Het tegendeel is waar: 60 procent van de thuiswonende jongvolwassenen wenst juist binnen twee jaar een zelfstandige woning te betrekken (VRO, 2025, ABF research, 2025a). Waar bevinden deze thuiswonende jongeren zich dan in het woningtekort? De werkelijkheid is minder vanzelfsprekend dan het officiële cijfer doet vermoeden. Wat blijkt? Jongeren worden slechts in beperkte mate meegenomen in de berekening van het tekort. Laat me dat uitleggen in het vervolg van dit artikel.

”
[Jongeren ervaren stress door het woningtekort en stellen levensplannen uit]

Eerst enige achtergrond. De jongvolwassenen zitten al langer in de knoop, zo wijst onderzoek uit. Als we kijken naar de doorstroming van thuiswonende jongeren naar de verschillende woningsectoren zien we het afgelopen decennium dat de doorstroming naar de sociale huursector met 30 procent is afgenomen (Dröes et al., 2025). Iets meer jongeren komen in de relatief dure private huursector terecht, maar dat is niet genoeg om de algehele afname in doorstroming op te vangen. Daarnaast is het kopen van een eigen woning relatief duur. Als gevolg hiervan wonen in 2024 zo’n 1,4 miljoen jongeren nog thuis (28 procent van het totaal, Dröes et al., 2025). De gemiddelde leeftijd van thuiswonende jongvolwassenen tendeert naar 24 jaar (CBS, 2026a), terwijl volgens de overheid de onderhoudsplicht van ouders vanaf 21 jaar vervalt — we verwachten dan enige mate van financiële onafhankelijkheid (Rijksoverheid, 2026). Ongeveer de helft van het aantal thuiswonende jongeren bestaat uit studenten.

Studenten in de bibliotheek. Beeld: Rawpixel.com/Shutterstock

Tussen 2018 en 2024 verdrievoudigde het aandeel van de jongeren dat aangeeft een woning te willen, maar er geen te kunnen vinden. Dit gebeurde zowel bij jongeren die werken of een uitkering hebben als bij de studenten (Thor, 2026). Ook zien we dat jongeren vaker in de bijstand terecht komen. De toename van deze groep is vooral groot bij jongeren onder de 27 jaar en groeit al veertien kwartalen op rij (Vermeren, 2026). Een van de redenen is dat zelfstandig wonen bevorderlijk is voor het verkrijgen en behouden van een arbeidsrelatie, waar eerder een gebrek aan arbeidsposities — er staan echter momenteel 375.000 vacatures open — en het (beperkte) arbeidsverleden een grotere rol speelden. Ook mentale problemen en schulden spelen een rol (Van Iperen, 2026). Jongeren ervaren stress door het woningtekort en stellen levensplannen uit (NOS, 2025). Het huisvesten van de jongere generatie is dus niet alleen relevant, maar vormt momenteel ook een belangrijk sociaalmaatschappelijk vraagstuk.

Jongeren en het woningtekort

Laten we nader inzoomen op het begrip ‘woningtekort’. Zoals we dat kennen is het eigenlijk een statistisch concept, gemaakt onder bepaalde veronderstellingen en aannames. Het is eigenlijk geen ‘hard’ tekort maar eerder een soort van schaarste-maat. Het geeft de spanning weer tussen de (mogelijke) woningvraag en het beschikbare woningaanbod. In 2026 wordt het totale woningtekort in Nederland geraamd op 384.000 woningen. Dit bedraagt ongeveer 4,6 procent van het totale woningaanbod, een lichte daling ten opzichte van 2024 (4,9 procent) en 2025 (4,8 procent) (BZK, 2026). 

De opbouw van het woningtekort staat in tabel 1 weergegeven. Er wordt uitgegaan van 8,5 miljoen huishoudens. Daarvan wonen er 619.000 in een bijzondere woonvorm: ze delen een woning, of zitten bijvoorbeeld in een recreatiewoning of een voormalig kantoor. Niet alle personen worden als woningvragers gezien, bijvoorbeeld als ze reeds hoofdbewoner zijn van de woning – ik gaf het hierboven al aan. Echter, 359.000 personen zijn dat niet: wanneer zij 25 jaar of ouder zijn worden ze verondersteld een woning te zoeken. Daarnaast zijn er nog 68.000 netto woningvragers.  Dit zijn de verwachte nieuwe huishoudens, waar ook het aantal jongeren dat uit huis gaat in zit, of personen na een relatiebreuk, maar ook immigranten. Daarbij wordt gecorrigeerd voor zaken als overlijden, emigratie, het gaan wonen in een instelling (ouderenzorg) en het gaan samenwonen. Deze aantallen worden trendmatig gemodelleerd, gebaseerd op de daadwerkelijke verhuizingen (verhuiskansen) middels het Primos-model (ABF Research, 2026). De totale woningvraag bedraagt daarmee 427.000 woningen (359.000 + 68.000) terwijl er maar naar schatting 43.000 woningen langer dan een jaar leegstaan en dus beschikbaar zijn. Het tekort in 2026 komt daarmee op 384.000 woningen (ABF Research, 2026, BZK, 2026). 

Dan de jongeren. Op het eerste gezicht lijken jongeren onder de 25 jaar in een bijzondere woonvorm (woningdelers) die een woning zoeken niet te worden meegenomen. Hun woonvraag is immers hoogst onzeker. Dit ligt echter net wat genuanceerder. Alle huishoudens in bijzondere woonvorm en boven de 25 jaar worden verondersteld een woning te willen. Die latente vraag is natuurlijk niet juist want sommige huishoudens kiezen ervoor om bijvoorbeeld gedeeld te wonen. Deze te veel toegewezen vraag wordt verondersteld weg te vallen tegen de jongeren onder de 25 jaar die wél een woning willen (ABF Research, 2025b). Jongeren worden in die zin ‘uitgemiddeld’. Het zou ze echter meer recht doen als ze een expliciete eigen plek zouden hebben in dit deel van het woningtekort. Hoewel er veel onbekend is over de woningbehoefte van woningdelers, iets wat ook expliciet erkend wordt (ABF Research, 2024), blijkt bij de laatste raming op basis van WoON2021 dat er 98.000 te veel huishoudens boven de 25 jaar worden meegerekend. Daarentegen worden er 128.000 te weinig huishoudens onder de 25 jaar meegerekend (ABF Research, 2024). Dat zijn 30.000 jongeren die niet worden meegeteld, ongeveer 9,5 procent van het woningtekort in 2022. 

Paard achter de wagen

Het echte discussiepunt zit evenwel niet bij deze woningdelers, maar bij de 68.000 ‘netto starters’. Waar de latente vraag wél meegenomen wordt bij woningdelers, is dat niet het geval bij thuiswonende jongeren. Dit komt omdat ‘het moment waarop en de mate waarin deze mogelijke vraag zich gaat manifesteren’ niet is in te schatten (ABF Research, 2025a, sectie 3.5.5). Mogelijk komt deze latente vraag alsnog tot stand als de markt verruimt, iets waar we hard mee bezig zijn. In die zin wordt het tekort vanwege het beperkte woningaanbod niet meegenomen. Sterker nog, in de laatste raming van het woningtekort is de kans dat 19- tot 29-jarigen een woning kunnen vinden, en dus meetellen in het woningtekort, naar beneden bijgesteld tot 2030 (ABF Research, 2026). Dit is een beetje het paard achter de wagen spannen. 

Tegelijkertijd wordt er wel erkend dat 60 procent van de thuiswonende jongeren, 75 procent tussen de 25 en 35 jaar, zelfstandig wil wonen en dat er dus waarschijnlijk een onderschatting van de woningvraag plaatsvindt (ABF Research, 2025a). Een belangrijke toevoeging is dat deze jongeren een woning zouden willen binnen twee jaar. Zo latent is deze vraag dus niet. Het zou dus nuttig zijn om iets te leren over de ordegrootte van deze onderschatte vraag, gecorrigeerd voor de woningvraag van thuiswonenden die al wordt meegenomen in het tekort. 

Figuur 1. Het woningtekort en additionele vraag van thuiswonende jongeren (2026).

Figuur 1 geeft, naast het bestaande woningtekort, deze onderschatte en daarmee extra woningvraag weer. In 2024 waren er 1.438.800 thuiswonende jongeren van 18 jaar en ouder (VRO, 2025). Als we uitgaan dat 60 procent van de thuiswonende jongeren zelfstandig wil wonen binnen twee jaar — dus niet een woning wil delen, anders dan mogelijk met een partner — komen we uit op 863.280 personen. Het is niet direct duidelijk hoeveel van deze jongeren exact in het tekort worden meegenomen vanuit de Primos-prognose. Echter, op basis van verhuisbewegingen (zie, CBS, 2024, CBS, 2026b), kunnen we een schatting maken over een tweejarige periode (2024-2026) van 373.750 personen. Er blijven daarmee 489.530 personen over, of op basis van de verhouding starters (CBS, 2026c) naar huishoudens (CBS, 2025): circa 296.000 huishoudens (zie de technische toelichting aan het einde van dit artikel). Het werkelijke woningtekort wordt daarmee dus zo’n 75 procent groter als we de vraag van thuiswonende jongeren meenemen. Daar is wel een aantal kanttekeningen bij te plaatsen. Als jongvolwassenen genoegen nemen met een woning delen dan valt het extra tekort mogelijk lager uit. Het punt is dat het extra tekort, zelfs na zo’n correctie, waarschijnlijk substantieel is. Daarnaast zijn niet alle van de 60 procent thuiswonende jongeren die willen verhuizen ook actief woningzoeker. De vraag is dus hoe latent de latente vraag is. Tevens gaan jongeren in Nederland relatief vroeg het huis uit, rond de 23 á 24 jaar, terwijl dit 26 jaar gemiddeld in Europa is (Eurostat, 2025). Alleen in Finland, Denemarken, en Zweden gaan jongeren eerder het huis uit. Dit is dan een maatschappelijk debat dat we moeten voeren. Tegelijkertijd neemt dit het punt niet weg dat jongeren maar zeer beperkt worden meegenomen in het woningtekort. Net als anderen in de maatschappij verdienen ze een plek hierin.

Implicaties voor de bouwopgave

Volgens de huidige prognoses omtrent bevolkingsgroei en een woningbouwproductie van rond de 90.000 á 100.000 woningen per jaar komt het woningtekort in 2041 uit op 2 procent van de woningvoorraad. Als er structureel 100.000 woningen worden bijgebouwd is dit al in 2034 het geval (BZK, 2026, ABF Research, 2026).  Het duurt relatief lang om het woningtekort weg te werken — dus niet vier jaar 100.000 woningen bouwen en we zijn klaar — omdat we ook rekening moeten houden met sloop en bevolkingsgroei. Om op 2 procent tekort uit te komen in 2041 moeten we 213.000 woningen extra bouwen bovenop de reguliere bouwproductie en rekening houden met de bevolkingsgroei. In deze groei zit echter ook al gedeeltelijk de vraag van thuiswonende jongeren. De omvang van de benodigde extra woningbouw — hoe lang we extra blijven zitten met het woningtekort — hangt daarom sterk af van de mate waarin en het moment waarop de aanvullende woningvraag van jongeren zich manifesteert. De huidige latente vraag van jongeren is dan ook vooral een timingsissue: we moeten eerder bouwen en mogelijk anders. Het is een andere doelgroep die kleinere woningen behoeft en mogelijk ook interesse heeft in andere woonvormen. De  vraag en preferentie van deze groep moet dus beter in kaart gebracht worden. Het lijkt er echter wel op dat we langer met het woningtekort blijven zitten als we de vraag van jongeren links laten liggen. 

Nieuwbouw van appartementen. Beeld: Rohappy/Shutterstock

Nu blijkt dat onder andere vanwege hogere rentes, milieueisen, de stikstofcrisis en de netcongestie de geraamde woningbouw momenteel bij lange na niet gehaald gaat worden (De Telegraaf, 2026). Met bouwen alleen komen we er dus niet. Er is een andere insteek nodig. We kunnen bijvoorbeeld meer doen met de bestaande woningvoorraad —  zie bijvoorbeeld Verdichten in Rotterdam, Atlas van mogelijkheden (Vereniging Deltametropool & Platform Woonopgave, 2026) — en andere woonconcepten (Czischke, 2026). Zelfs als we per direct de additionele woningvraag kunnen oplossen, zitten we mogelijk later met een woningvoorraad die niet past. We moeten daarom breder kijken (zie ook Boelhouwer et al., 2025) naar onder andere splitsen en optoppen, maar ook naar transformeren en het delen van woningen. We moeten bouwen én inbreiden met het oog op de toekomstige bevolkingsopbouw. Jongeren moeten daarin een duidelijke plek krijgen. 

Begin van de discussie

De jongere generatie vormt een belangrijke pijler binnen onze samenleving. Zij zullen het land dragen als wij er niet meer zijn. We verwachten dat ze werken, stemmen en participeren in de maatschappij, maar tegelijkertijd is het lastig om een zelfstandig burger te worden als je niet je eigen plek hebt om te wonen. Het woningtekort zoals we dat kennen blijkt flink groter als we beter rekening houden met de woningbehoefte van thuiswonende jongeren. 

Een (te) gemakkelijke kritiek is dat de hoogte van het extra woningtekort best kan schuiven. Dit is het geval als je betere administratieve data gebruikt (zoals in het Primos-model) of een beter zicht hebt op de daadwerkelijke woningbehoeftes. Ook kan er worden gesteld dat er altijd wel veronderstellingen worden gemaakt en onzekerheden zijn, ook in de herberekening van het bredere woningtekort dat in dit artikel centraal staat. Dergelijke observaties missen echter het centrale punt. En dat is: zoals we er nu mee omgaan, zetten we een generatie in de wachtstand. Jongeren moeten niet minder meetellen, maar juist meer, ook omdat ze nog vele stappen in hun wooncarrière zullen maken. De woningbouw moet hier expliciet op afgestemd worden anders zitten we nog veel langer met het woningtekort opgescheept. En zelfs als we bouwen kan deze jongere generatie ook weer een gezin gaan stichten, wat over enkele jaren tot een doorstromingstekort zou kunnen leiden bij gezinswoningen. De relevante vraag is dus niet: bouwen, bouwen, bouwen. Maar vooral: bouwen voor wie?

In die zin zou het nuttig zijn, naast over het doorstromingstekort, ook na te denken over het hoe het tekort zich verhoudt tot bepaalde type woningen en bepaalde locaties. In grote steden, zoals Amsterdam, wonen studenten door het tekort aan woonruimte ook ongeregistreerd in woningen: hoe groot is dat probleem? Daarnaast zijn er ook nog daklozen en immigranten voor wie woonruimte nodig is, maar die niet altijd eenvoudig te ramen of te volgen zijn, omdat we uitgaan van officiële bevolkingsregisters.  Wanneer het om mensen met lage inkomens gaat, kan hun vraag naar woonruimte mogelijk concurreren met die van jongeren. De rol van jongeren is dus zeker niet het eindpunt, maar juist het begin van de discussie. Pas als we erkennen én herkennen wat er ontbreekt, kunnen we tot een oplossing komen — en komen we niet voor onverwachte verrassingen te staan. Het vinden van een oplossing is een moeilijke, doch nobele taak voor het kabinet. Hoe het ook zij, het ziet ernaar uit dat we nog wel even te maken zullen hebben met het woningtekort. To be continued.

Technische toelichting: additionele woningvraag thuiswonende jongeren

In 2024 waren er 189.201 thuiswonende kinderen die starter werden (CBS, 2026b), voor het jaar erna gaan we uit van rond de 184.549 daar de frequentie waarmee jongeren uit huis gaan afneemt van 0,122 in 2024 naar 0,119 in 2026 (zie CBS, 2024), in lijn met de laatste raming van het woningtekort (ABF Research, 2026). In totaal dus 373.750 personen. Van de thuiswonende jongeren die binnen 2 jaar een woning wil, 863.280 personen (60 procent van 1.438.800), blijven er dan uiteindelijk na deze correctie 489.530 personen over. Dit zijn echter geen huishoudens. We weten dat er 559.809 personen als starters waren in 2023 (CBS, 2026c) en dat dit ongeveer 338.300 huishoudens bedraagt (CBS, 2025), of zo’n 60,4 procent. Als we dat toepassen op de latente vraag van de resterende thuiswonende jongeren (489.530 personen) komen we op 296.000 huishoudens.

Beeld header: woningbouw in Eindhoven. Christian Mueller/Shutterstock.

Bibliografie

ABF Research, 2024. Evaluatie woningtekort. Delft: ABF Research.

ABF Research, 2025a. Primos-prognose 2025: Prognose van bevolking, huishoudens en woningbehoefte. Delft: ABF Research.

ABF Research, 2025b. Woningdelers: Een kwantitatieve analyse naar omvang, diversiteit en woonpaden. Delft: ABF Research.

ABF Research, 2026, Primos-prognose 2026. Prognose van bevolking, huishoudens en woningbehoefte, Kamerstukbijlage 2026D34061, aangeboden aan de Tweede Kamer op 1 juli 2026.

Algemene Rekenkamer, 2026. Resultaten verantwoordingsonderzoek 2025 ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening. Den Haag: Algemene Rekenkamer.

Boelhouwer, P., Rouwendal, J., Uitzetter, D., & De Zeeuw, F., 2025. Aanpakken van het woningtekort in de nieuwe kabinetsperiode: recept en ingrediënten voor langjarig succes.

Czischke. D., 2026. Living together in old age: Identifying preferences for collaborative housing through participatory design-led research, Berliner Journal für Soziologie 35, 3-4, pp. 631-649.

De Telegraaf, 2026. Huizenmarkt: Experts laten geen spaan heel van voorspelling over 100.000 nieuwe woningen per jaar  – Op vele fronten een kansloze missie. De Telegraaf, 15 oktober.

Dröes, M., Rouwendal, J., & Korevaar, M., 2025. Ongelijkheid tussen huurders en kopers nader bekeken. Factsheet, Parlement & Wetenschap.

Hausman, N., T. Ramot-Nyska en N. Zussman, 2022, Homeownership, labor supply and neighborhood quality. American Economic Journal: Economic Policy, 14, 193-230. 

Sodini, P., S. van Nieuwerburgh, R. Vestman and U. von Lilienfeld-Toal, 2023. Identifying the benefits of homeownership: A Swedish experiment. American Economic Review, 113, 3173-3212. 

VRO, 2025. Tussen wensen en wonen: Resultaten van het WoonOnderzoek Nederland 2024. Den Haag: Ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening.

Van Iperen, F., 2026. Jongeren in een complexe samenleving, Divosa.  

Vereniging Deltametropool & Platform Woonopgave, 2026. Verdichten in Rotterdam, Atlas van mogelijkheden.

Internet bronnen

BZK, 2026. https://www.volkshuisvestingnederland.nl/onderwerpen/aanpak-woningnood/berekening-woningbouwopgave

CBS, 2024. https://www.cbs.nl/nl-nl/longread/statistische-trends/2024/huishoudensprognose-2024-2070-bijna-10-miljoen-huishoudens-verwacht-in-2070

CBS, 2025. https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2025/26/wooncarriere-starters-begint-vaak-in-een-private-huurwoning

CBS, 2026a. Op welke leeftijd gaan kinderen in Nederland uit huis?

https://www.cbs.nl/nl-nl/visualisaties/dashboard-bevolking/levensloop/uit-huis-gaan

CBS, 2026b. Starters en doorstromers op de woningmarkt, 2021 t/m 2024. https://www.cbs.nl/nl-nl/maatwerk/2026/17/starters-en-doorstromers-op-de-woningmarkt-2021-t-m-2024

CBS, 2026c. https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2026/17/minder-starters-op-woningmarkt-25-tot-35-jarigen-wonen-vaker-thuis

Eurostat, 2025. When do young people in the EU leave home? https://ec.europa.eu/eurostat/en/web/products-eurostat-news/w/ddn-20250923-1

NOS, 2025. https://nos.nl/artikel/2551775-jongeren-die-nog-thuis-wonen-stellen-levensplannen-uit-actieplan-bepleit

RTL Nieuws, 2026. Onderzoek: 100.000 nieuwe woningen in 2027 in zicht, 30 juni 2026. https://www.rtl.nl/nieuws/politiek/artikel/5622760/100-duizend-nieuwe-woningen-2027-zicht

Rijksoverheid, 2026. https://www.rijksoverheid.nl/documenten/vraag-en-antwoord/scheiden/onderhoudsplicht

Thor, 2026. https://esb.nu/vooral-thuiswonende-jongeren-in-de-knel-op-de-woningmarkt/

VRO, 2026, 24 april. Kabinet deelt plannen voor volkshuisvesting en ruimtelijke ordening. https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2026/04/24/kabinet-deelt-plannen-voor-volkshuisvesting-en-ruimtelijke-ordening

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Soortgelijke artikelen

Joke Abbring en Michiel Sluijsmans zijn directeur van een woningcorporatie en bestuurders van MKW, het platform waarin kleine en middelgrote woningcorporaties…

Elke dag heel hard werken aan de volkshuisvesting, maar bij voorbaat al weten dat het toch allemaal niet gaat lukken…

Gebruik het verleden om de toekomst te vinden, niet om de eerdere fouten te herhalen. Dat is de boodschap van…

Geurt Keers en Friso de Zeeuw vragen al de nodige jaren aandacht voor de werkelijke woonwensen van mensen. Zij confronteren…

De aandacht voor industriële woningbouw groeit snel en producenten investeren in nieuwe fabrieken en productiecapaciteit. De veronderstelling is begrijpelijk dat…

Nieuwsbrief

Ontvang elke maand de nieuwste artikelen per mail.